భారత్ డిజిటల్ న్యూస్ విజయవాడ..మొన్న సింగీతం.. ఇవాళ నానా పటేకర్..
భారతీయ సినిమా ప్రపంచానికి వరుస విషాదాలు
భారత సినిమాకు ఇది అత్యంత విషాదమైన రోజుగా మిగిలిపోతుంది.
ఒకవైపు తన అద్భుతమైన ఆలోచనలతో భారతీయ సినిమాకు కొత్త భాషను నేర్పిన దిగ్గజ దర్శకుడు సింగీతం శ్రీనివాసరావు మనల్ని విడిచి వెళ్లిన విషాదం నుంచి తేరుకోకముందే.. మరోవైపు తన అసాధారణ నటనతో కోట్లాది మంది ప్రేక్షకుల హృదయాల్లో చెరగని ముద్ర వేసిన నానా పటేకర్ ఇక లేరనే వార్త మరింత విషాదంలోకి నెట్టింది.
కొంతమంది నటులు తెరపై కనిపిస్తారు. కొంతమంది నటులు పాత్రలను పోషిస్తారు. కానీ చాలా అరుదుగా మాత్రమే కొంతమంది నటులు పాత్రలుగా మారిపోతారు.
నానా పటేకర్ అలాంటి అరుదైన నటుడు.
నానా పటేకర్ సినిమాలను నేను పెద్దగా చూసిన వ్యక్తిని కాదు. ఆయన చేసిన ఎన్నో సినిమాలు నాకు తెలియకపోవచ్చు. కానీ రజనీకాంత్ నటించిన ‘కాలా’ సినిమా చూసినప్పుడు మాత్రం నానా పటేకర్ అనే నటుడి అసలు స్థాయి ఏమిటో అర్థమైంది.
‘కాలా’లో రజనీకాంత్‌కు ఎదురుగా నానా పటేకర్ నిలబడిన ప్రతి సన్నివేశం ఇప్పటికీ ఆశ్చర్యం కలిగిస్తుంది.
రజనీకాంత్ తెరపై కనిపిస్తే ఆయన రజనీకాంత్ అనే విషయం మనకు ఎప్పుడూ తెలుస్తూనే ఉంటుంది. ఆయన స్టైల్, యాక్షన్, బాడీ లాంగ్వేజ్.. ఇవన్నీ రజనీకాంత్‌నే గుర్తు చేస్తాయి.
కానీ అదే రజనీకాంత్ ఎదురుగా నానా పటేకర్ నిలబడినప్పుడు మాత్రం అక్కడ నానా పటేకర్ అనే నటుడు కనిపించడు.
అక్కడ కనిపించేది కేవలం ఆ పాత్ర మాత్రమే.
అది నటనా? లేక నిజంగా ఆ మనిషి అలాంటివాడేనా? అనే అనుమానం కలిగించేంత సహజంగా ఆయన నటిస్తారు.
‘కాలా’లో ఆయన నవ్వు, ఆయన చూసే చూపు, ఆయన మాట్లాడే విధానం, ఆయన నడక, ఆయన నిశ్శబ్దం.. అన్నింటిలోనూ ఒక భయంకరమైన సహజత్వం కనిపిస్తుంది.
ముఖ్యంగా విలన్ పాత్రలో ఆయన చూపించిన క్రూరత్వానికి పెద్ద పెద్ద డైలాగులు అవసరం లేదు.
ఒక్క చూపు చాలు..
ఒక్క చిరునవ్వు చాలు..
ఒక్క మాట చాలు..
ఆ పాత్ర ఎంత ప్రమాదకరమైనదో ప్రేక్షకుడికి అర్థమవుతుంది.
అందుకే నానా పటేకర్ కోసం నేను ‘కాలా’ సినిమాను ఎన్నోసార్లు చూశాను.
ఒక నటుడి కోసం ఒక సినిమాను మళ్లీ మళ్లీ చూడాలనిపించడం చాలా అరుదు. కానీ నానా పటేకర్ నటనలో ఉన్న ఆ సహజత్వం, ఆ తీవ్రత, ఆ లోతు అలాంటిది.
ఆయన నటనను చూస్తున్నప్పుడు ‘నటిస్తున్నాడు’ అనే భావన మనకు కలగదు.
‘జీవిస్తున్నాడు’ అనే భావన మాత్రమే కలుగుతుంది.
అదే నానా పటేకర్ గొప్పతనం.
మరాఠీ థియేటర్ నుంచి తన కళా ప్రయాణాన్ని ప్రారంభించిన నానా పటేకర్ 1978లో ‘గమన్’ సినిమాతో హిందీ సినీరంగంలోకి అడుగుపెట్టారు. ఆ తర్వాత ‘పరిందా’, ‘ప్రహార్’, ‘క్రాంతివీర్’, ‘అబ్ తక్ ఛప్పన్’, ‘వెల్‌కమ్’, ‘నటసామ్రాట్’ వంటి ఎన్నో చిత్రాల్లో తనదైన ముద్ర వేశారు.
హీరోగా నటించినా.. విలన్‌గా కనిపించినా.. పోలీస్ అధికారిగా చేసినా.. సామాన్యుడి పాత్రలో కనిపించినా.. పాత్ర ఏదైనా దానికి తనదైన ప్రాణం పోశారు.
ఆయన నటనకు మూడు జాతీయ చలనచిత్ర పురస్కారాలు లభించాయి. ఫిల్మ్‌ఫేర్‌లో ఉత్తమ నటుడు, ఉత్తమ సహాయ నటుడు, ఉత్తమ విలన్ వంటి విభాగాల్లోనూ గుర్తింపు పొందారు. 2013లో భారత ప్రభుత్వం ఆయనకు పద్మశ్రీ పురస్కారాన్ని అందించింది.
అయితే నానా పటేకర్ గొప్పతనం కేవలం సినిమాల్లో ఆయన సాధించిన విజయాలతోనే ముగిసిపోదు.
తెరపై ఎంత బలమైన నటుడో.. నిజ జీవితంలో అంతే నిరాడంబరమైన మనిషిగా ఆయన గుర్తింపు పొందారు.
టెరిటోరియల్ ఆర్మీలో సేవలందించిన ఆయన దేశ సేవలోనూ తన వంతు పాత్ర పోషించారు. మహారాష్ట్రలో కరువు బారిన పడిన రైతు కుటుంబాలకు సహాయం చేయడానికి, గ్రామీణ ప్రాంతాల్లో నీటి సమస్యలను పరిష్కరించడానికి ‘నామ్ ఫౌండేషన్’ ద్వారా సేవా కార్యక్రమాలు చేపట్టారు.
అందుకే నానా పటేకర్‌ను కేవలం ఒక నటుడిగా చూడటం ఆయన వ్యక్తిత్వాన్ని చిన్నదిగా చేయడమే.
ఆయన ఒక కళాకారుడు..
ఒక సేవాభావం ఉన్న మనిషి..
దేశం పట్ల బాధ్యత ఉన్న వ్యక్తి..
ముఖ్యంగా తనకు వచ్చిన గుర్తింపును తన చుట్టూ ఉన్న సమాజానికి ఉపయోగపడేలా మలచుకున్న వ్యక్తి.
భారతీయ సినిమా ఎన్నో గొప్ప నటులను చూసింది. మరెందరో నటులు ఇక ముందు కూడా వస్తారు. కానీ నానా పటేకర్ లాంటి నటులు మాత్రం చాలా అరుదుగా వస్తారు.
ఎందుకంటే ఆయన నటనలో నటుడు కనిపించడు.. పాత్ర మాత్రమే కనిపిస్తుంది.
కెమెరా ఆన్ అయిన తర్వాత నానా పటేకర్ మాయమైపోయి.. ఆ పాత్ర మాత్రమే మన ముందుకు వస్తుంది.
అదే ఒక మహానటుడి అసలైన విజయానికి నిదర్శనం.
మొన్న సింగీతం శ్రీనివాసరావు..
ఇవాళ నానా పటేకర్..
భారతీయ సినిమా ప్రపంచం వరుసగా రెండు గొప్ప వ్యక్తిత్వాలను కోల్పోయిందనే విషాదం అభిమానులను కలచివేస్తోంది.
ఒకరు దర్శకుడిగా సినిమాకు కొత్త ఊహలను ఇచ్చారు.
మరొకరు నటుడిగా పాత్రలకు కొత్త జీవితాన్ని ఇచ్చారు.
వాళ్లు మన మధ్య లేకపోయినా.. వాళ్లు సృష్టించిన సినిమాలు, పాత్రలు, జ్ఞాపకాలు మాత్రం మన మధ్యే ఉంటాయి.
అశ్రునివాళితో
